AALTER - Koen Reyserhove verloor als 21-jarige na een motorongeval zijn voet en onderbeen. Bijna zestienjaar later zal Koen, dankzij verschillende protheses, aan de kwarttriatlon in Brugge deelnemen en wil hij voor lotgenoten een voorbeeld stellen: 'Wij kunnen wel sporten.'
Het was woensdagavond 30juni1993 mooi weer, toen Koen Reyserhove met zijn motor van zijn werk bij Garage Van Den Heede in Aalter naar huis reed. Hij werd die avond door een indraaiende wagen geraakt. 'Mijn voet was compleet verbrijzeld en werd diezelfde nacht nog samen met een deel van mijn onderbeen geamputeerd. Mijn leven zag er in een klap compleet anders uit.'

Koen bleef niet evenwel niet bij de pakken zitten. 'Het heeft geen zin om mezelf te zitten beklagen of te zeggen: Had ik maar nooit die motor gekocht. Dit ongeval kon mij op de fiets evengoed overkomen zijn. Ik neem die bestuurder dan ook niets kwalijk, ik zie hem af en toe en zal hem steeds groeten.'


Koen balanceerde na het ongeval drie dagen tussen leven en dood. 'Toen ik in het UZ Gent bij bewustzijn kwam, hebben ze me meteen gezegd waar het op stond: dat ik mijn voet kwijt was. Mijn reactie was meteen: geef me een prothese, ik wil weer stappen, dit zal me lukken.'

Koen had ook nog een dubbele bekkenbreuk. 'Ook die heeft me lang parten gespeeld. Mijn bekken werd vastgezet, waardoor het lang duurde voor ik uiteindelijk op mijn benen mocht steunen.'

In oktober 1993 kreeg Koen uiteindelijk voor het eerst een prothese aangemeten. 'Dat was toch even wennen, je moet totaal andere spieren gebruiken en je knie wordt fel belast. Stappen ging aanvankelijk met veel pijn gepaard. In het begin was die stomp ook nog fel gezwollen. Ik kampte met tal van problemen: door de druk op de stomp kreeg ik open wonden of ontstekingen.'

Na dertien maanden mocht Koen weer deeltijds zijn job aanvatten. 'Een prothese heeft toch een paar beperkingen. Zo kan ik niet op mijn knie zitten, wat als automecanicien niet evident is. Maar voor alles valt een oplossing te vinden. Uiteindelijk kan ik wel alles doen, desnoods op een andere manier.'

Voor zijn ongeval was Koen een fervente voetballer. 'De eerste jaren na mijn ongeval dacht ik helemaal niet aan sporten, tot mijn schoonbroer Pascal me eens mee uitnodigde op een mountainbikerit. Ik had meteen de smaak te pakken en ben sindsdien blijven mountainbiken. In deze sport kan ik me immers perfect meten met iemand die geen handicap heeft. Wel moet ik om te fietsen dubbel werk leveren: ik kan enkel duwen met mijn bovenbeen, daar waar een fietser normaal ook trekt met zijn onderbeen.'

Een tweede duwtje in de rug kwam er voor Koen door het programma Voorbij de grens, waarin fotografe Lieve Blancquaert met een groep mensen met beperkingen naar Nicaragua trok. 'Ik had mij voor dat programma ingeschreven en tijdens de preselecties moesten we behalve psychologische gesprekken ook fysieke testen uitvoeren. Zo kregen we de opdracht om op een parcours twee rondjes te lopen of te stappen. Ik had sinds mijn ongeval helemaal niet meer gelopen en had ook geen aangepaste prothese, maar toch begon ik eraan. Ik ben er toen in geslaagd om in één uur tijd 6,6kilometer te lopen en was hierdoor buiten mezelf van vreugde. Die dag had ik voor mezelf een grens verlegd en zat het mentaal helemaal snor.'

De preselecties voor het Nicaragua-avontuur verliepen minder goed. 'Ik was geselecteerd als reserve voor het geval dat er een van de tien kandidaten zou uitvallen. Tot de dag voor ze vertrokken, stond ik dus stand-by. Toen ik hoorde dat ik alsnog niet mocht vertrekken, was ik ontgoocheld, maar heb ik meteen beslist om mij op een ander doel te richten: deelnemen aan een kwarttriatlon. Fietsen kon ik al en zwemmen is een kwestie van oefening. Alleen lopen werd mijn grootste en moeilijkste opdracht.'

'Filip De Waele, de orthopedist uit Brugge die mijn prothesen maakt, ging meteen aan het werk om een sportprothese te maken voor mij. Die heeft een extra verend systeem om bij het lopen de schokken op te vangen.'

Koen waagde vorig jaar een eerste keer zijn kans in de kwarttriatlon van Brugge. 'Ik had niet zoveel kunnen trainen, amper van maart tot juni en had voor mezelf geen enkel doel gesteld, behalve: volhouden! Het is me gelukt, maar niet zonder slag of stoot. Na afloop bleek dat ik op mijn stomp drie open wonden had, ik heb wat tijd nodig gehad om daarvan te recupereren.'

Dit jaar, op zaterdag 20juni, waagt Koen opnieuw zijn kans. 'Deze winter kreeg ik opnieuw een ontgoocheling te verwerken: mijn vriendin, met wie ik op het moment van het ongeval samenwoonde en later huwde en twee kinderen kreeg, heeft een nieuwe liefde gevonden. Dat ik me op deze triatlon kan concentreren, helpt om mijn scheiding te verwerken.'

De kandidaten aan de triatlon moeten eerst 1kilometer zwemmen in de Damse vaart, daarna 45kilometer fietsen en tot slot 10kilometer lopen. 'Het lopen in de Brugse binnenstad is veelal op kasseien, wat niet ideaal is. Je verliest met een prothese immers sneller je evenwicht en daar dragen kasseien toe bij. Ik heb me dit jaar beter kunnen voorbereiden en wil nu een mooie tijd neerzetten.'

Koen is niet van plan om zijn protheses tijdens de wedstrijd weg te stoppen. 'Als mensen mijn prothese zien, hebben ze meteen ook duidelijkheid over mijn handicap.'

Opvallend is dat er voor mensen met een beperking, zoals Koen, geen aparte categorie is. 'Ik moet realistisch zijn, een toptienplaats zal ik niet halen, maar toch wil ik bewijzen dat een handicap geen probleem vormt om aan sport te doen. Ik wil voor anderen een voorbeeld zijn. Ik wil met deze prestatie echt de aandacht vestigen op sportmogelijkheden voor mensen met een handicap. Sporten is voor ons immers veel duurder, we zijn afhankelijk van dure prothesen of materiaal. Daarom zou ik graag met lotgenoten een groep vormen. In groep kunnen we dan ook naar sponsors toe stappen. Als ik zaterdag een mooie prestatie weet neer te zetten, is dat alvast iets waar ik bij sponsors kan mee uitpakken. Ook zou het leuk zijn om in groep samen te sporten en te trainen, en wie weet, ooit naar de Ironman in Hawaii te gaan.'

 

Bron: Figuur van de dag Koen Reyserhove (37) neemt deel aan Brugse kwarttriatlon
'Ik wil goed presteren ondanks mijn beenprothese'

* zaterdag 20 juni 2009
* Auteur: Ingrid Castelein

Naar de website  Koen Reyserhove Disability Sports (KRDS)